Trenes


Esperando polos trenes que pasen y nun vuelven,
arrecostináu nun bancu del andén.

Esperando.
Naguando por acolumbrar nel infinitu
el rastru que dexen nes ñubes.

Preparáu pa pillar a correr
hasta’l fin del mundu,
hasta llegar a la so vera.
  

Comentarios

Entradas populares de este blog

Cayome un diente